Jakie dawki i jakie leki zawierające ekdysteron zostaną zakazane przez komitet antydopingowy i dlaczego?
Na jakie produkty rynkowe z ekdysteronem należy zwrócić uwagę?

 

Decyzja WADA o dodaniu ekdysteronu do listy substancji monitorujących

Od 1 stycznia WADA 2020 (Światowa Agencja Antydopingowa) umieściła ekdysteron na liście substancji, które mają być monitorowane (to znaczy dalsze badania w celu podjęcia ostatecznej decyzji). Więcej informacji na temat poprzednich zmian i wyjaśnień można znaleźć w części Pytania i odpowiedzi na liście zabronionych na stronie internetowej WADA.

W polu informacyjnym panika sprowadzała się do faktu, że WADA rzekomo zabrania sportowcom spożywania szpinaku z ekdysteronem (ponieważ przypuszczalnie suplementy szpinaku pomagają zwiększyć siłę mięśni). Dyrekcja Rosyjskiej Agencji Antydopingowej (RUSADA) ogłosiła, że ​​podobno dokładny czas eliminacji ekdysteronu z organizmu nie jest znany nikomu i dlatego nie można wykluczyć powtórzenia się sytuacji związanej z meldonium. I co musisz pomyśleć o przeprowadzeniu własnych badań naukowych nad właściwościami ekdysteronu. A FMBA przygotowało się do wykluczenia ze swoich okólników wszystkich produktów zawierających ekdysteroid (patrz artykuł: „Ekdysteron może stać się nowym problemem antydopingowym w rosyjskich sportach” ).

Nasze obserwacje i komunikacja z wieloma osobami za pośrednictwem stron https://leuzea.ru i https: // levzea / com pokazują, że niewiele osób ma prawdziwe informacje, prawie nikt nie studiował podstawowych dokumentów i nie ma zrozumienia prawdziwego znaczenia zwiększonego zainteresowania ekdysteronem. W związku z tym zapewniamy odpowiednie informacje na temat najnowszych osiągnięć światowej nauki i monitorowania ekdisteronu przez WADA oraz perspektyw ich zastosowania.

Ekdysteron jest substancją o strukturze sterydów, która odgrywa ważną rolę dla wzrostu, reprodukcji i odporności wszystkich klas istot żywych. Wzór chemiczny to C 27 H 44 O 7 . M = 480. Synonimy: 20-hydroksyecdyson, ekdysteron, beta-ekdyzon, Crustecdysone, Commisterone, Polypodine A, 20-OH ekdyson, 20E. Biologiczna rola ekdysteronu: cząsteczka sygnalizacyjna, przekaźnik molekularny, stabilizator błony, zasób energii, nośnik energii, czynnik anaboliczny, witamina D1.

Oficjalne monitorowanie ekdysteronu opiera się na wcześniejszych badaniach, które rozpoczęły się dawno temu. Pierwszy grant WADA przyznano w 2011 r. Na badanie metabolitów ekdysteronu we krwi (Kupmun i in.). Następnie w latach 2014-2018 przeprowadzono badania dotyczące mechanizmów aktywacji ekdysteroidów z różnymi receptorami steroidowymi w ludzkim ciele (Parr i inni), w tym androgennymi (męskimi) i żeńskimi (estrogennymi).

W latach 2016-2020 opublikowano wyniki badań faktycznej zawartości ekdysteronu w produktach spożywczych i sportowych w Europie i USA (Ambrosio, Hunyday itp.), Zidentyfikowano ich surowce (rynek ekdysteronu nie ma związku ze szpinakiem z artykułów prasowych). W styczniu 2020 r. Opublikowano pełny raport specjalistów z WADA na temat metod kontroli ekdysteronu i ich metabolitów w moczu sportowców (poziom tła, dawkowanie, długość życia i czas karencji).

Przez 10 lat w tych badaniach uczestniczyło około 70 specjalistów z ponad 20 instytucji naukowych w Europie i USA. Niestety rosyjskich naukowców i specjalistów w tych badaniach i raportach WADA nie ma; brak odniesień w pracach specjalistów z Rosji i WNP, z wyjątkiem wczesnych badań rewolucyjnych z ZSRR.

Liczby WADA przy podejmowaniu decyzji dotyczących monitorowania ekdysteronu

Końcowy raport podsumowujący decyzję WADA nazywa się: „Ekdysteroidy jako niekonwencjonalne środki anaboliczne: farmakodynamika, farmakokinetyka i wykrywanie ekdysteronu). Pełny rozszerzony raport został opublikowany w japońskim czasopiśmie Pharmacological Journal of Toxicology w styczniu 2020 r. I jest zatytułowany: „ Celowanie w podawanie ekdysteronu w próbkach kontroli dopingowej”.

W preambule wniosku dotyczącego WADA i we wprowadzeniu niemal wszystkich innych artykułów sprawozdawczych jako odniesienie wskazano Ecdisten z byłego ZSRR, którego źródłem jest substancja Ecdysteron z roślin gór syberyjskich, przypominająca krokosz barwierski Leuzea (Rhaponticum carthamoides) . Oznaczono to w następujący sposób:

  1. „Najbardziej aktywny fitoekdysteroid, ekdysteron („ rosyjski sekret ”z krokosza szafranowego) jest już podejrzewany o stosowanie go przez rosyjskich olimpijczyków od lat 80. XX wieku.”
  2. Ostatnie badania pokazują, że w działaniu anabolicznym ekdysteronu pośredniczy wiązanie receptora estrogenowego (ER-β).
  3. W porównaniu z zakazanymi środkami anabolicznymi (na przykład metanodienonem-dianabolem, trenboloksem i selektywnymi modulatorami SARM) ekdysteron jest jeszcze bardziej skuteczny i, w przeciwieństwie do nich, nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie.
  4. Dane te podkreślają skuteczność suplementów ekdysteronu w stosunku do wyników sportowych.
  5. Dlatego zdecydowanie zalecamy włączenie ekdysteronu do Listy substancji i metod zabronionych w sporcie w celu poprawy konkurencji netto w przyszłości. Ponieważ dokładny mechanizm działania nie jest jeszcze w pełni poznany, proponujemy włączyć go do klasy S1.2 „inne czynniki anaboliczne”.

Uwaga: obecnie nikt na świecie nie wydaje Ecdisten i nie ma do tego prawa, ponieważ prawa autorskie i znak towarowy należą wyłącznie do ZSRR i tylko do leków opartych na leuzeach. Istnieją inne leki od ocalałych i sierpów, zwane Ekdisten-Plus i Ekdisten-S itp. – ale są to całkowicie różne rodzaje materiałów roślinnych i innych składników, które nie są w stanie zastąpić skutecznego Ecdisten z ZSRR.




 

Kluczowe ustalenia z 10 lat badań nad ekdysteronem i WADA

  1. Ekdysteron jest bardzo przydatną i ważną substancją, która stymuluje wzrost szybkich mięśni typu 2; jest przydatny nie tylko do poprawy wyników i siły sportowców, ale także dla szerokiej gamy zwykłych ludzi, w tym do leczenia cierpiących na różne formy zaburzeń metabolizmu białek i dysfunkcji nerwowych (sarkopenia, kacheksja, otyłość, zaburzenia sercowo-naczyniowe, niewydolność oddechowa, osłabienie starcze, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, AIDS itp.).
  2. Mechanizm działania ekdysteronu występuje z powodu aktywacji żeńskich receptorów estrogenowych beta, które są zlokalizowane u obu płci w tkance mięśniowo-szkieletowej, komórkach śródbłonka naczyniowego, przewodzie pokarmowym, tarczycy i mózgu. A także wiele z nich w gruczole krokowym u mężczyzn i w tkankach narządów rozrodczych kobiet (macica, endometrium, łożysko – co czyni ekdysteron przydatnym do wszczepiania zarodka, ciąży i zapobiegania nieprawidłowościom w rozwoju płodu).
  3. Codzienne spożywanie wystarczającej ilości aktywowanego ekdysteronu może stanowić przeszkodę w rozwoju komórek rakowych (z powodu naturalnego zatrzymania podziału komórek po przywróceniu integralności tkanki). Szczególnie ważne jest odkrycie obniżenia nadmiernego poziomu żeńskiego hormonu 17-beta-estradiolu w obecności ekdysteronu, co jest ważne dla zapobiegania rozwojowi raka piersi u kobiet (tj. Rozwojowi guzów można zapobiec poprzez przyjmowanie aktywowanych substancji z ekdysteronem).
  4. Ekdysteron nie wiąże się z receptorami androgenowymi u mężczyzn, nie wpływa na poziom produkcji testosteronu przez własne ciało i może być stosowany bez szkody dla zdrowia mężczyzn i kobiet.
  5. Według wyników badań zagranicznych (naukowcy z Europy i USA) działanie ekdysteronu jest porównywalne z działaniem dihydro-testosteronu DHT i insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1. Działanie anaboliczne ekdysteronu (Ecdy), wyrażone wzrostem średnicy włókien mięśniowych mięśnia podeszwowego u zwierząt doświadczalnych, było następujące: kontrola – 1,0 razy; ecdysterone – 1,7 razy; dianabol – 1,2 razy; trenbolox – 1,3 razy.
  6. W europejskich laboratoriach antydopingowych nie zaobserwowano negatywnego wpływu ekdysteronu na układ hormonalny i zmian w profilach hormonów w surowicy. W analizie moczu nie wykryto również zmian w profilu sterydów. Ekdysteron nie maskuje również innych zabronionych substancji w analizach.
  7. Ekdysteron nie ma toksycznych skutków ubocznych, takich jak zabronione sterydy anaboliczno-androgenne (AAS) – w tym zmiany lipidów we krwi i czynniki krzepnięcia krwi związane z różnymi poważnymi konsekwencjami sercowo-naczyniowymi (takimi jak udar, zatorowość, kardiomiopatia, przerost mięśnia sercowego, hepatotoksyczność, nefrotoksyczność i zaburzenia dermatologiczne); a także negatywny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (depresja, zmiany zachowania).
    Nie ma innych negatywnych specyficznych skutków ubocznych związanych z wpływem na układ rozrodczy, co często zdarza się po zastosowaniu AAS – wirylizacja u kobiet (zmiany owłosienia na ciele, szorstkość głosu, powiększenie łechtaczki) i ginekomastia u mężczyzn; zmiany funkcji seksualnych i bezpłodności.
  8. Jedyne ograniczenie leży w etycznej płaszczyźnie stosowania zwiększonych dawek ekdysteronu – ponieważ sportowcy używający aktywowanego ekdysteronu mają przewagę nad innymi w sporcie.
  9. Poziom tła sugeruje ustawienie dawki ekdysteronu na około 1 mg / dzień, którą można dostarczać codziennie z normalnymi pokarmami roślinnymi.
  10. Proponuje się większą dawkę do kontroli antydopingowej w celu rozważenia dawki 50 mg ekdysteronu na dzień (pojedyncze dawki 10-12 mg mogą powodować błędy oznaczania w porównaniu do tła z powodu mikroflory).
  11. Czas wykrywania maksymalnego stężenia ekdysteronu w moczu wynosi 2,0–3,5 godziny. W metabolitach, maksymalnie 7-9 godzin po spożyciu. Całkowite wycofanie ekdysteronu z organizmu wynosi 25-29 godzin.
  12. Stwierdzono, że ekdysteron i dezoksyekdysteron (mniejszy metabolit) są odpowiednimi kandydatami na etapie 1 do kontroli antydopingowej WADA. A obecność dużych ilości drobnych zanieczyszczeń z surowych surowców posłuży jako podstawa do dyskwalifikacji sportowców (zwykłe zanieczyszczenie drobnymi nieaktywnymi lub słabo aktywnymi metabolitami ekdysteronu w ekstrakcie z sinic, wytrwałych, szpinak może osiągnąć 50-200% poziomu stężenia samego ekdisteronu).

 

Inne ważne ustalenia dotyczące komercyjnego rynku ekdysteronu

  1. Ekdysteron jest czysty – to białe kryształy lub białe igły, bezwonny, lekko zanikająco słodki w smaku (prawdopodobnie z powodu obecności w cząsteczce 2 sąsiadujących grup OH, podobnych do reszt glikolu i alkoholi glicerolowych; ale wcale nie jest to smak cukru, glukozy lub fruktoza). Kryształy ekdysteronu nie brudzą się i nie przywierają do rąk jak kreda; nie są one rozmazane cienką warstwą, taką jak makaron (patrz zdjęcie powyżej).
  2. Masowy rynek w Europie i USA jest zalany podróbkami i nie jest kontrolowany przez organy regulacyjne. Produkty z ekdysteronem zgłoszone do sprzedaży przez Internet nie spełniają standardów jakości i bezpieczeństwa, a także etykietowania na etykietach – to znaczy są podróbkami.
  3. Szpinakowy ekdysteron nie został znaleziony na rynku, w rzeczywistości jest to ekstrakt z sinic Cyanotis arachnoidea) z krajów azjatyckich. Ponieważ sinice są zakazane w sprzedaży ze względu na zawartość niedozwolonych substancji toksycznych, są one oznaczone jako szpinak (szczegółowe informacje znajdują się w sekcji sinice poniżej).
  4. Szpinak (Spinacia oleracea) nie jest źródłem produkcji ekdysteronu, ponieważ zawiera jedynie śladowe ilości ekdysteronu – 0,10-0,15 mg (miligramów) na arkusz (0,01-0,02%). Ze szpinaku nikt nigdy nie wyizolował ekdysteronu dla sportowców i masowego rynku. Zwiększone stosowanie szpinaku powoduje uszkodzenie nerek z powodu obecności w nim dużej liczby różnych szczawianów (soli kwasu szczawiowego) szkodliwych dla zdrowia.
  5. Zamiast 100-500 mg ekdysteronu wskazanego na etykiecie, w 1 kapsułce preparatów faktycznie zawiera około 2 mg lub setki razy mniej (rozproszenie 0,09-4,2 mg) (patrz tabela poniżej). Średnia zawartość = 0,38% ekdysteronu na kapsułkę (rozłożone na 9 leków = 0,017-0,75%). Co absolutnie nie odpowiada deklarowanej zawartości ekdysteronu w 1 kapsułce, średnio około 300 mg (100-500 mg) o czystości 95-99%.
  6. Cena 1 mg ekdysteronu (średnio 9 leków) = 0,9 USD lub około 58 rubli / mg według kursu wymiany rubla z 01.01.2020 r. W przeliczeniu na 1 kg ekdisteronu rzeczywista cena wyniesie średnio około 1 mln USD za surowy ekstrakt z cyjanotyzy (lub 60 milionów rubli za 1 kg ekdysteronu pod względem kursu wymiany rubla w stosunku do dolara).
    Dla porównania: w Rosji porównywalna cena naturalnych dozwolonych produktów z muzeów i sierpów z ekdysteronem wynosi od 0,4 do 8,8 (proszki) do 17,1 rubla (nalewki alkoholowe) za 1 mg ekdisteronu (patrz rozdział o rosyjskim rynku produktów ekdisteronowych poniżej )
  7. Prace zostały wykonane w Instytucie Farmacji, Farmacji i Chemii Medycznej (Berlin, Niemcy) oraz w FMSI Anti-Doping Research Laboratory (Rzym, Włochy). Raport w formie artykułu naukowego został przedstawiony 5 stycznia 2020 r .: „Doświadczenie w analizie preparatów ekdysteronu”. Wyniki zostały opublikowane w Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 2020, tom 177, nr 5.
Zawartość ekdysteronu i jego cena za 1 mg surowego 20-hydroksyecdysonu (20E) w dodatkach do żywności
w Europie i USA, zgodnie z monitorowaniem antydopingowym WADA *** na 2020 r.
* DS – suplementy diety; ** po kursie dolara amerykańskiego do rubla 1:64 (sprzedaż) w dniu 02.01.2020; *** udziel WADA N 15C18MP.
Zawartość ekdysteronu i cena za 1 mg w preparatach z Europy i USA średnio 0,38% (od 0,017% do 0,75%)



 

O ekdysteronie z sinic, rodzaju roślin z rodziny Commeline

W rodzaju Cyanotis rodziny. Commelinaceae ( komelinowate ) są znane około 50-70 gatunkom, niektóre z nich rosną w regionach subtropikalnych i umiarkowanych. Obszar geograficzny obejmuje tropikalną i subtropikalną Afrykę, Azję i Australię Północną; W Chinach rośnie pięć gatunków. Używany do produkcji ekstraktów z ekdysteronem, dostarczany na rynek europejski i amerykański i sprzedawany tam pod postacią szpinaku; najczęściej jest to Cyanotis arachnoidea .

Cyanotis arachnoidea CB Clarke (synonimy: C. obtusa, C. labordei, C. bodinieri, C. lanata, C. pilosa; Tradescantia incana, Tradescantia lanata, Toninigia arachnodea ). Rośliny wieloletnie z włóknistymi korzeniami. Główny pęd jest nierozwinięty, skrócony (rozeta); pędy rozrodcze rozwijające się spod liści rozety, rzadkie, pełzające, o wysokości 20-80 cm Liście o wymiarach 7-8 x 0,5-1,5 cm; zwykle gęsto pajęczynowo-owłosione. Płatki są niebieskie, niebiesko-fioletowe lub białe. Obszary dystrybucji: Chiny, Tajwan, Indie, Laos, Birma, Sri Lanka, Tajlandia, Wietnam, Kongo, Zair, Kenia. Używane są korzenie, rzadziej liście i kwiatostany.

Według bazy danych Federalnego Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej Europy (Niemcy, Węgry) przedstawiciele rodzaju Cyanotis są klasyfikowani jako toksyczni. Cyanotis nie jest stosowany jako produkt spożywczy, nie jest stosowany w oficjalnej farmakologii i sporcie, tylko wiadomo o jego częściowym zastosowaniu w medycynie ludowej jako środek relaksujący i hamujący wydzielanie potu.

Cyanotis nie jest dopuszczony do sprzedaży i może zawierać zabronione substancje, w szczególności kwas arystolochowy (Hunyadi A. i in., 2016), który powoduje uszkodzenie nerek i raka (rakotwórczy grupy 1; zakazany od 1988 r. W Europie, od 2001 r. W USA, od 2008 r. W Rosji).

Aktywność ekdysteronu z ekstraktów cyanotis jest niska, ponieważ zawierają one znacznie więcej nieaktywnych lub słabo aktywnych ekdysteroidów na równych zasadach lub nawet więcej niż sam ekdisteron – blokując ekdisteron w konkurencji o receptory: poststeron, rubrosteron, sidasteron, ajugasteron, dihydro-ekdisteron, dihydro-rub; izomery (22-okso), acetonidy i octany (2,3,22) ekdisteronu, augasteronu, rubrosteronu, sidasteronu itp.

Początkowa zawartość ekdysteronu w ekstrakcie Cyanotis arachnoidea cyanotis w mieszaninie z innymi mniejszymi składnikami wynosi 0,241% – 13,17 g mieszaniny fitoekdysteroidów wyekstrahowano z 5,46 kg suchego ekstraktu (Issaadi i in., 2017). W przypadku innych rodzajów sinic wydajność ekdisteronu jest jeszcze mniejsza – 0,08–0,14% (Crouzet i in., 2009). Ekdysteron w roślinach z rodzaju Cyanotis na suchą masę wynosi (po przeliczeniu mokrej masy na suchą masę przy K = 4-5; wilgotność 75-80%):

  1. Cyanotis hirsuta: 1,395 mg na 1 g lub 0,140%
  2. Cyanotis kewensis: 0,245 mg na g lub 0,0245%
  3. Cyanotis longifolia: 0,081 mg na 1 g lub 0,008%
  4. Cyanotis somaliensis: 1,111 mg na g lub 0,111%
  5. Cyanotis speciosa: 0,93 mg na g lub 0,093%

 

O toksyczności roślin stosowanych do otrzymywania substancji z ekdysteronem

Cechą istotnej aktywności głównych ekdysteroidów gatunków syntetyzujących jest wytwarzanie szerokiej gamy znacznych ilości alkaloidów (do 10%), saponin steroidowych i triterpenowych, bufadienolidów, glikozydów nasercowych, kwasu arystolochowego, witamin światłoczułych, kumulacyjnych lub rozpadowych. Prawie wszystkie rośliny, które koncentrują najbardziej aktywne ekdysteroidy, są toksyczne, z wyjątkiem kilku, w tym krokosza barwierskiego (Rhaponticum carthamoides ).

Wstępne doniesienia o akumulacji alkaloidów w R. carthamoides z dogłębnymi badaniami nie zostały potwierdzone (Saratikov i in., 1970), ponieważ zostały zadeklarowane na podstawie metod o niskiej wydajności opartych na reakcjach chromatografii barwnej. We współczesnej literaturze nie ma również informacji na temat gromadzenia saponin triterpenowych, innych silnych, narkotycznych lub toksycznych substancji przez roślinę muzeów.

Następujące gatunki syntezujące ekdysteron (Timofeev, 2005) są wysoce trujące: ciemiernik (Helleborus purpurascens, H. caucasicus, H. níger), oko kruka (Paris guadrifolia, P. polyphylla, P. niekompleta), przedstawiciele rodzaju vitex (Vitex canescens, V. scabra, V. cymosa), cis (Taxus baccata, T. cuspidata); i kokkulyus niebieskawy (Diploclisia glaucescens) miesięcznik kanadyjski dahurian (Menispermum dauricum), powój purpurowy (Ipomoea petaloidea I. hederacea).

Srednetoksichny przedstawiciele paprotników z ecdysterone (Pteridium aquilinium, Polypodium vulgare, P. lepidopters), gatunki Campion (Silene), Scrip lub brazylijski ginseng (Pfaffia wiechowaty P. glomerata, P. iresinoides) tsianotisa (cyanotis Arachnoidea C. Vága). Względna toksyczność u gatunków kwiatów słomy zawierających ekdysteron (Achyranthes bidentata, A. aspera), przedstawicieli grzybów zawierających ekdysteroid – świń grubych i kalifornijskich (Paxillus atrotomentosus, Tapinella panuoides), chińskich grzybów hubki (Polyporus umbellatus).

W Europie (szczególnie na Węgrzech) rośliny o stosunkowo wysokiej zawartości ekdysteronu, w tym ich pokrewne gatunki (Cyanotis vaga, Achyranthes aspera, Cyathula capitata, Pfaffia paniculata i Polypodium virginianum), są zakazane przez Narodowy Instytut Nauk o Żywności i Żywieniu (OÉTI) oraz nie może być sprzedawany jako dodatki do żywności (Hunyadi, 2016).

Rosyjski rynek produktów ecdysterone

Zawartość ekdysteronu w preparatach z ekdysteroidami w Rosji i jego cena za 1 mg, zgodnie z
naukowymi badaniami składu chemicznego dopuszczonego przez HPLC z XIV Gospharmacopoeia Federacji Rosyjskiej na 2020 r.
Zawartość ekdysteronu i cena za 1 mg w preparatach muzeów i serpukha na rynku rosyjskim (korzenie, nalewki, proszki)

Oczywiście w Rosji istnieją również produkty oparte na ekstrakcie z cyjanoty, często zamaskowane jako wyciąg z Lewsee z krokosza barwierskiego z Chin. Ale wraz z tym na rynku komercyjnym naturalne produkty z krokosza barwierskiego, takie jak Leuzea carthamoides i jego analogi z ćmy koronowej Serratula coronata są również szeroko reprezentowane na rynku komercyjnym (patrz tabela poniżej). Ponieważ leuzea i serpukha rosną zarówno w populacjach górskich, jak i są wprowadzane do kultury.

W porównaniu z rynkiem zagranicznym ich cena jest o rząd wielkości niższa – proste korzenie leuze na 1 mg ekdysteronu = 5-9 rubli, nalewka apteczna na alkohol będzie już 17 rubli, levezia w proszku z części liścia będzie około 3 rubli (patrz tabela poniżej) . Najtańszym produktem jest sierpowaty proszek z młodych wierzchołkowych części pędów – 0,4 rubla za 1 mg ekdysteronu. Najdroższy – ekdysteron oczyścił 93% (bez drobnych zanieczyszczeń) do badań naukowych z Sigma-Aldrich (cena ponad 5 tysięcy rubli za 1 mg).

Ekdysteron w preparatach z Leuze i metody jego oceny ilościowej

W nowej Farmakopei Federacji Rosyjskiej wydania XIV, wprowadzonej 1 listopada 2018 r., Dozwolona jest tylko metoda HPLC do ilościowego oznaczania ekdisteronu (artykuł farmaceutyczny FS.2.5.0091.18). Zawartość ekdysteronu w korzeniach muzeów z reguły wynosi średnio 0,05%, w wyciągu alkoholowym z muzeów z korzeni z kłączami, sprzedawanych w sieci aptek – 0,014%.

W liściach muzeów stężenie ekdysteronu może osiągnąć 0,5-0,6%, co tłumaczą naturalne prawa – po biosyntezie ekdisteron jest zawsze transportowany z dojrzałych i starych do młodych i rozwijających się narządów. Najwyższy poziom FES w nasionach muzeów (0,57–1,5%), jednak ekdysteron jest tam nieaktywny z powodu inaktywacji przez kwasy tłuszczowe.

Ukończona roślinność i zimujące wieloletnie korzenie pełnią przede wszystkim funkcję kotwiczną w glebie, a nie rozwój. Dlatego wyjaśniono niską zawartość ekdysteroidów w zebranych korzeniach leuzeów, co średnio stanowi około 0,05% suchej masy surowca. Jest to 10-30 razy niższe niż stężenie FES w młodych liściach i nasionach. Ponadto korzenie zawierają dużo cząstek gleby z mikroflorą i pleśnią, które szybko zjadają ekdysteron (w kłączach leuze, 4-10% martwej ściółki do suchej masy i 8-12% cząstek gleby z drobnego piasku).

Według publikacji z różnych krajów (ZSRR, Republika Czeska, Uzbekistan) wydajność ekdysteronu z korzeni leuze wynosi: 0,013% (Girault, 1998); 0,036% (Pis i in., 1994); 0,05% (Mamathanov i in., 1980), 0,075% (Baltaev i Abubakirov, 1987); 0,101% (Vokac i in., 2002; Budesinsky i in., 2008). Odniesienia do nienormalnie wysokiej zawartości ekdysteronu w płynnym ekstrakcie Leuze z sieci aptek – 1,28% (Kamelia LLC), należy przypisać możliwym problemom ze standardową próbką i metodą spektrofotometryczną stosowaną przez autorów (Kolesnikova, 2017). Ponieważ standardowa próbka, kupiona tanio na rynku, może być również wykonana z tego samego ekstraktu z sinic (gdzie ekdysteron wynosi 0,38% zamiast deklarowanego 99% – patrz sekcja powyżej). Błąd związany ze standardową próbką jest możliwy, ponieważ prowadzi do obliczonej zawartości ekdysteronu, rzekomo równej 7%,

Innym możliwym powodem niedopasowania między analizami chemicznymi ekdysteronu a faktycznym jest niedoskonałość metody spektrofotometrycznej, która jest często wykorzystywana przez studentów studiów doktoranckich do analizy ekdisteronu. Ponieważ przy użyciu TLC i spektrofotometrii UV zamiast ekdysteroidów, flawonoidy są określane w materiałach roślinnych, które zniekształcają wynik, zwiększając prawdziwą zawartość ekdysteronu w preparatach i ekstraktach dziesiątki i setki razy.

Niemniej jednak, przy ścisłym przestrzeganiu technologii uprawy, zbioru i terminowego przetwarzania (z wyłączeniem resztek pleśni, zgnilizny i gleby) nalewki z korzeni leworęcznych z kłączami mają dość wysoką aktywność, która przewyższa to w słynnym preparacie Ecdisten. Ecdisten znajduje się oficjalnie na liście leków; Wcześniej w ZSRR zbierano około 120 ton korzeni Leuze w górach w celu ich produkcji.

Według dwustopniowego skriningu farmakologicznego Akademii Medycznej w Jarosławiu, opartego na odporności na szkodliwe działanie na tle kontroli, preparaty leuzea, w tym ilość substancji czynnych (nalewki i wyciągi z kłącza), miały lepszą skuteczność niż Ecdysten, zawierające izolowane i wysoce oczyszczone substancje czynne z tego samego rośliny Współczynniki ich aktywności adaptogennej wynosiły odpowiednio: 0,92 i 0,52 – pod względem odporności na przeciążenia promieniowe; 0,59 i 0,32 – na niedotlenienie; 0,40 i 0,24 – do stresu 24-godzinnego; 0,42 i 0,21 – na zaburzenia hormonalne; 0,34 i 0,30 – na toksyczność etanolu; 0,12 i 0,05 – na ostrą hipotermię (patrz tabela z artykułu).

Porównawcza aktywność adaptogenna leków z krokosza barwierskiego (korzenie na tle Ecdistenum)
Tabela porównawczej aktywności leku Ekdistena i wyciągu Leuze z kłączami



O biodostępności ekdysteronu i jego stabilności w ekstraktach wodnych

Ekdysteron nie zmienia swoich właściwości podczas nawodnienia. Ekdysteron może występować w trzech różnych formach: najbardziej aktywną formą transportową jest postać rozpuszczalna w wodzie; forma rozpuszczalna w tłuszczach jest nieaktywna – jest przechowywana w postaci nieaktywnych koniugatów z kwasami tłuszczowymi (na przykład w nasionach roślin lub w larwach owadów); forma rozpuszczalna w alkoholu – jej struktura różni się przestrzennie od innych rozpuszczalników.

Niestety ekdysteron czysty z dodatków do żywności jest szybko niszczony przez mikroflorę jelitową żołądka – powstają nieaktywne metabolity, które zostaną wychwycone podczas kontroli antydopingowej (poststeron, 2-deoksy i 14-deoksy pochodne ekdisteronu i poststeronu). Biodostępność czystego nieszczęśliwego ekdysteronu wynosi tylko 0,06-0,10%. Wyniki badania dostępności ekdysteronu w 97% czystości krwi zostały przedstawione w artykule rosyjskich naukowców Udintsev i wsp. Za 2014 r.

1 godzinę po doustnej dawce 5 mg / kg stwierdzono maksymalną ilość ekdysteronu w ilości 0,69 ng / ml (0,69 μg / kg) we krwi. Dynamika w czasie (od maksymalnie 0,69 mcg / kg) – nasycenie po 1 godzinie 67% ekdysteronu ze szczytu, po 1,5 godziny 94%, po 2 godzinach 100%, po 6 godzinach 21%, po 12 godzinach 13% wprowadzona kwota. Aby nasycić organizm zalecaną dawką 5 mg / kg, biorąc pod uwagę biodostępność, konieczne byłoby przyjęcie dawki 100-500 mg / kg lub 8-40 g ekdysteronu dziennie.

Jeśli chodzi o silną zależność zachowania ekdisteronu od mikroflory stwierdzoną w badaniach: Przewód pokarmowy ludzi i zwierząt jest wypełniony masami drobnoustrojów, które biorą udział w trawieniu żywności. Dlatego oczyszczony edisteron jest szybko rozkładany przez bakterie. To, co jest wchłaniane do krwioobiegu, jest następnie częściowo niszczone podczas przechodzenia przez wątrobę, reszta jest wydalana z kałem i moczem. Można tego uniknąć, stosując kapsułki z ekdysteronem wszczepionym pod skórę, ale ta technologia jest zbyt skomplikowana, niewygodna i nie ma zastosowania w praktyce.

Wodne roztwory proszku muzealnego z ekdysteronem są stabilne przez 23 godziny w dowolnej temperaturze (od -10 do +100 stopni) i pH = 2-12. Innymi słowy, nawet w ciągu dnia nieleczony ekdysteron z Leuze nie jest niszczony w naparze i bulionie; możesz moczyć proszek Leuzea z wrzącą wodą jako herbatę o temperaturze 100 stopni i pić po 1-2 minutach – będzie działać przez co najmniej 4-6 godzin, ponieważ ekdysteron jest w postaci rozpuszczalnej w wodzie (przeczytaj artykuł).

Decyzja WADA o monitorowaniu ekdysteronu nie zagraża naturalnym preparatom leuze i serpukha z części liści. Korzystając ze źródła muzeów wspomnianego w raporcie WADA, można zrezygnować z małych dawek ekdysteronu, ponieważ ekdysteron w liściach leuze w żołądku nie rozpada się – jest związany z białkami i polifenolami (garbniki – garbniki). Rzeczywiste dawki do aktywacji receptorów ekdysteronu z leuze są wystarczające minimum – 10-10 … 10-11 M (przeczytaj artykuł).

Na przykład pojedyncza dawka 200 mg proszku Leuzea zawiera 1 mg ekdysteronu, co stanowi poziom tła dla kontroli antydopingowej WADA. Proszek leuzea nie jest niszczony przez mikroflorę żołądka i nie zawiera drobnych składników do monitorowania WADA (czystość ekdysteronu w mieszaninie ekdysteroidów w leuzeach wynosi 97-99%; w przypadku sierpowatego proszku – 84-90%; w sinicy, wytrwałości i szpinaku 30-65%; reszta Są niewielkie nieaktywne).

Złożona aktywność biologiczna ekstraktów (mieszanina analogów ekdysteronu)

Do 2020 r. Znanych jest 517 analogów ekdysteronu w dzikiej przyrodzie (fito, myko- i zoo-ekdysteroidy; http://ecdybase.org, w tym ze źródeł roślinnych opisano 356 różnych fitoekdysteroidów (Phytoecdysteroids, 2013). FES) są zawsze obecne w roślinach jako mieszanina – złożony koktajl aktywnych, słabo aktywnych i nieaktywnych analogów ekdysteronu. Aktywność poszczególnych ekdysteroidów jest bardzo zróżnicowana: od 10-4 do 10-10 M.

Liczba aktywnych ekdysteroidów jest niewielka i można ją policzyć na palcach. Izolacja ekdysteronu o wysokim stopniu oczyszczenia, wyłączając z niego niewielkie PES o słabej aktywności, jest bardzo kosztownym procesem. Dlatego surowe ekstrakty z koktajlu FES są szeroko sprzedawane.

Złożona aktywność ekstraktów z materiałów roślinnych zależy od stosunku sumy wysoce aktywnego FES do słabo aktywnego. Ponieważ substancja o niskiej aktywności może blokować ekdysteroid o wysokiej aktywności, konkurencyjnie zastępując go jako ligand agonisty receptora. Nie ma specyficznych receptorów dla każdego ekdysteroidu, każdy z nich może kojarzyć się z receptorem i konkurować z ekdysteronem.

Dlatego znaczenie oczyszczenia do 97-99% jest takie, że jeśli po oczyszczeniu w ekstrakcie nie ma słabo aktywnych ekdysteroidów, które blokują działanie silnych, to receptory nie będą zajmowane przez drobne składniki i nie zostaną wyłączone z pracy przez słabo aktywne ligandy.

Współczynnik złożonej aktywności (K) leków jest również dokładnie określony przez stosunek liczby wysoce aktywnych substancji do słabo aktywnych, a nie tylko sumę FES. Stosunek do manifestacji aktywności farmaceutycznej powinien korzystnie wynosić więcej niż K = 10: 1 (przeczytaj artykuł) i jest to następujące wartości dla powyższych źródeł materiałów roślinnych:

  1. Krokosz szafranowy K = 30-100, a nawet 1000 (w zależności od kontrolowanej technologii);
  2. W sierpach koronowanych K = 5-15 i do 20 (zależy od kontrolowanej technologii);
  3. W sinicy K = 0,6-2 (proces jest niekontrolowany);
  4. W ocalałym z Turkiestanu K = 0,5-1 (proces jest niekontrolowany).

 

Dla porównania: Porównawcza aktywność mniejszych analogów ekdysteronu
z powyższych ekstraktów w bioteście z ich receptorami EcR.

  1. Ekdysteron (ekdysteron jako wzorzec odniesienia) = 100%.
  2. Ajugasterone C (ayugasterone C) = 4-8 razy słabszy niż ekdysteron.
  3. Ecdysone (ecdysone) = 148 razy słabszy niż ecdysone.
  4. Ekdysteron, 2-deoksy (2-deoksy-ekdysteron) = 90 razy słabszy niż ekdysteron.
  5. Ekdysteron, 2-octan (2-octan-ekdysteron) = 54 razy słabszy niż ekdysteron.
  6. Ekdysteron, 3-octan (3-octan-ekdysteron) = 54 razy słabszy niż ekdysteron.
  7. Ekdysteron, 22-octan (22-octan-ekdysteron) = 27 razy słabszy niż ekdysteron.
  8. Ekdysteron, 22-dehydro (22-dehydro-ekdysteron) = 15 razy słabszy niż ekdysteron.
  9. Ekdysteron, 14β-deoksy (14-beta-deoksy-ekdysteron) = 110 razy słabszy niż ekdysteron.
  10. Inokosteron (inokosteron) = 15 razy słabszy niż ekdysteron.
  11. Poststeron (poststeron) = 2 687 razy słabszy niż ekdysteron.
  12. Rubrosteron (rubrosteron) = 13442 razy słabszy niż ekdysteron.
  13. Rubrosteron, dihydro (dihydro-rubrosteron) = 11 558 razy słabszy niż ekdysteron.
  14. Turkesteron (Turkesteron) = 40-175 razy słabszy niż ekdysteron.
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial